TWEE SUCCESVOLLE JONGEREN IN CALCUTTA

Tijdens hun werkbezoek in november 2014 ontmoetten bestuursleden van SAC twee succesvolle jongeren, als kind door SAC gesponsord via het Calcutta Social Project.

Het Calcutta Social Project (CSP) is een organisatie die al ruim 40 jaar straatkinderen opvangt. De kinderen krijgen er onderdak, voeding en onderwijs. SAC sponsort daar al jaren de opvang en scholing van een aantal kinderen. Hieronder het verhaal van Babla Chowdhury en Santoshi Upadhyay.

 Babla

Babla Chowdhury is systeembeheerder bij het CSP en is belast met het beheer van de software, hardware en documentatie. Daarnaast geeft hij computerles in het trainingscentrum van CSP.

Het verhaal van Babla zelf:

“Ik ben Babla Chowdhury. Ik kwam in het CSP toen ik een baby was van 3 of 4 maanden. Ik ging naar de kleuterschool, naar de CSP basisschool en naar een 4-jarige middelbare school. Daarna werd ik naar een opleiding voor tandartsassistent gestuurd. Maar ik wilde geen tandarts worden. Ik ga nu de high school afmaken.

Op het computertrainingscentrum van CSP leerde ik veel over computers. Daarnaast heb ik een passie voor fotografie, filmen en animatie. Ik maak graag foto’s en regel op het CSP alles wat te maken heeft met fotografie en video. Ik denk erover om een film te maken over straatkinderen. Na de high school wil ik alles over animatie leren omdat ik denk dat ik daar goed in kan worden. Er zijn hier tegenwoordig veel opleidingen voor animatie dus ik denk dat ik wel een opleidingsplaats kan krijgen.

Maar eerst moet ik me focussen op het afronden van mijn high school. Ik maak me zorgen over mijn toekomst. Onderwijs is belangrijk. Om verder te komen in het leven moet je een opleiding hebben. Ik denk dat ik heel wat kennis en persoonlijke vaardigheden heb, maar ik heb geen vakdiploma. En een diploma is belangrijker dan wat ook in deze wereld.”

 Santoshi

Santoshi Upadhyay is werkzaam als assistent

in het CSP.

Het verhaal van Santoshi zelf:

“Mijn naam is Santoshi Upadhyay. Ik kwam met 7 jaar in het Calcutta Social Project. Ik had toen mijn vader verloren en bleef alleen achter nadat mijn broer en ik van elkaar gescheiden waren. Bij het CSP kreeg ik eten, onderdak en kleren. Ik mocht naar school en leerde dansen. In de loop der jaren mocht ik twee keer mee naar Japan voor een dansoptreden.

Ik ben nu gelukkig getrouwd en heb een dochter van 7 jaar. Ik werk als assistent in het CSP home. Dat is mijn manier om iets terug te doen voor wat zij mij hier gegeven hebben aan zorg, onderwijs en vorming.”